Time

วันพุธที่ 17 ตุลาคม พ.ศ. 2550

ทุกสิ่ง ที่ดำเนินอยู่ในเวลานี้ .. วันนี้

ล้วนเป็นไปด้วยความตั้งใจ มุ่งหวังในสิ่งดี

หากแม้น สิ่งที่จะได้กลับคืนตอบแทนจะเป็นเช่นไร

เจตนาที่บริสุทธิ์....ก็ช่วยจรรโลงใจให้ผ่องแผ้ว

ิ้ ฉันเหลือเวลาเท่าไร-นันทิดา แก้วบัวสาย

ฉันเหลือเวลาอีกนานเท่าไร ต้องเตรียมใจแล้วใช่ไหมคงใกล้วันเห็นคำร่ำ ลา.

วันคืนดีๆไม่ย้อน คืนมาใกล้หมดเวลา ของเราแม้ใจเธอนั้นเปลี่ยนไป.

ถึงฉันจะดึงฉุดเธอ เท่าไร เมื่อเธอไม่เหลือจิตใจคงได้คืนแค่ความว่าง เปล่า.

มีใครคนหนึ่งมาแทรกกลางเรา และคงเป็นเขาที่ใจของเธอ อยาก ผูกพัน.

หัวใจฉันเจ็บ ปวด แต่ฉันเข้าใจเธออยากจาก ไป ฉันไม่มีสิทธิ์รั้งเธอ

มีสิทธิ์เพียงยินยอม ฉันรู้เสมอน้ำตาที่เอ่อ ไม่พอรั้งเธอ เอา ไว้

.ฉันเหลือเวลาอีกนานเท่าไร จะเตรียมใจรับเอาไว้วันที่ตัวฉันเป็นคนอื่น [วันที่ตัวฉันเป็นคนอื่น]

รอวันเธอไปจะให้ ใจคืน จะทนกล้ำกลืนให้เธอไปดี กับคนนั้น

หัวใจฉันเจ็บ ปวด แต่ฉันเข้าใจเธออยากจาก ไป ฉันไม่มีสิทธิ์รั้งเธอ

มีสิทธิ์เพียงยินยอม ฉันรู้เสมอน้ำตาที่เอ่อ ไม่พอรั้งเธอ เอา ไว้.

ฉันเหลือเวลาอีกนานเท่าไร จะเตรียมใจรับเอาไว้วันที่ตัวฉันเป็นคนอื่น [วันที่ตัวฉันเป็นคนอื่น]

รอวันเธอไปจะให้ ใจคืน จะทนกล้ำกลืนให้เธอไปดี กับคนนั้น

จะจำว่าคนที่เธอให้ใจไม่ใช่ฉัน

วันนี้..ฉันใช้เวลาไปอย่างช้าๆ กับธรรมชาติรอบๆบ้าน

สิ่งที่ได้มา คือความสงบ และความสุขใจ...ในยามนี้

ให้เวลาอยู่กับตัวเอง..แม้จะไม่มีทางรู้เลยว่า..

เวลา ของฉัน..เหลืออีกเท่าไร..

ฉันชื่นชม คำกล่าวของท่าน ติช นัท ฮันห์ ที่กล่าวไว้ว่า

"เวลา เป็นสิ่งที่อยู่กับเราเสมอ..เวลา เป็นสิ่งที่ซื่อสัตย์ อยู่เคียงข้างเราตลอด"

ใช่สินะ...เวลา เท่านั้นที่อยู่เคียงข้างเรา ..ไม่ว่ายามใด

แม้ในขณะที่ไม่มีสิ่งมีชีวิตใดอยู่เคียงข้างเรา

แต่เวลา ก็อยู่กับเราเสมอ ..จนวินาทีสุดท้ายของชีวิต..